FNV onderzoekt werkkansen herbeoordeelde wao’ers

IRO via UWV ’sucks’!!!!!!!!

Alvorens sprake was van een ‘eenmalige herbeoordeling’ inzake ‘aangescherpte schattingsbesluit’ was ik door het UWV volledig arbeidsongeschikt verklaard. E.e.a. als gevolg van een verkeersongeluk.
Met veel moeite en na kostbaar tijdsverlies door de ‘malafide curatieve sector’ om alles ‘medisch op de rails te zetten’, kreeg ik alsnog het advies om bij het UWV een verzoek IRO in te dienen, daar er sprake was van een ‘medische eindsituatie’ en een gedegen neuro-psychologisch onderzoek met dito belastbaarheidsprofiel (35-50%). Genoemd verzoek werd ingediend bij de toen dienstdoende arbeidsdeskundige.
Gemotiveerd (’relatief’) en met gegronde redenen werd getracht de arbeidsdeskundige te overtuigen mee te werken aan een terugkeer op de arbeidsmarkt met medische ondersteuning indien mogelijk en noodzakelijk om zo evt. verwachte uitval (ziektwet) vóór te zijn. Klinkt alles heel logisch toch?

Toch was na ‘bestudering’ van het dossier (lees: offerte IRO) bij die arbeids(des)kundige de motivatie vedwenen om mij ‘het voordeel van de twijfel’ te geven.
Achteraf bleken daar een aantal redenen voor te zijn:
1) Er was (is) sprake van letsel waarbij een derde partij bij betrokken is; IRO-kosten zouden geclaimd kunnen worden op een wederpartij; Inzake het zogenaamde ‘letselschadeconvenat’, in 2004 geloten tussen (ziektekosten)verzekeraars en overheid (waaronder UWV!) zou dat betekenen dat het UWV het opgelopen letsel middels IRO zou ‘erkennen’. Aangezien inmiddels bij het UWV bekend was dat het zogenaamde ‘Regresdossier’ definitief was gesloten, kon kennelijk het UWV de IRO-kosten (min. € 5.000,-) nimmer meer verhalen……
2) Als oplossing hiervoor werd ik – na in 2004 nog volledig te zijn afgekeurd – binnen twee maanden na verzoek IRO prompt (op basis van leeftijd) herkeurd! Officieel om het IRO-verzoek ‘medisch nader te bekijken’, ofschoon alles al objectief en gedegen (!) gediagnosticeerd was. niets bleek minder waar te zijn. Kennelijk in opdracht van de stafchef van het UWV-kantoor kreeg de dienstdoende verzekeringsarts (basisarts??) de opdracht, ondanks machtiging mijnerzijds om relevante medische gegevens op te vragen, klachten en beperkingen te bagatelliserern (bewust verkeerde diagnoses en dito CAScodes vermelden) en daarbij zonder verdere onderbouwing GEEN urenbeperking op te leggen. Dit alles , mede gezien mijn leeftijd (WAO-uitkering ingetrokken>WAO-rechten ontnomen>WW-uitkering + verplicht solliciteren, terwijl een ‘officieel’ antwoord op mijn IRO-verzoek nog steeds op zich laat wachten.
Als De Geus c.s. meent dat (één van) zijn 20.000 medewerkers bij het UWV met toewijding hun beroep uitvoeren, beschouw ik deze hele medische en arbeidsdeskundige bezuinigingsactie als een poging tot ‘karaktermoord’ op verkeersslachtoffers die door een overheidsinstantie als het UWV als ‘belanghebbende’ worden bestmpeld.
Welke UWV-er moet dan als ‘belangenbehartiger’ worden beschouwd?
Ipv start IRO (in 2005) nu: bezwaar>hoorzitting>beroep>hoger beroep…….Waar is het ‘bestuursrechtelijk’ fout gegaan?

Roland,

Letselschade valt onder civiel recht;
UWV-fraude valt onder bestuursrecht…….

wat dacht je van emotioneel kapot gaan ? en wat doe je als je geen pro deo advocaat krijgt ? maar zelf hem niet kan ophoesten!

Veel WAO-ers zijn na herkeuring weer gezond verklaard door de artsen van het UWV en moeten nu aan het werk. Maar dat lukt ze nauwelijks.

Werkgevers wantrouwen deze ‘wonderbaarlijke genezingen’. Minister de Geus is trots op de bereikte resultaten, ook al komt er, ondanks de vele miljoenen aan begeleiding, bijna niemand aan het werk.

ZEMBLA: Wonderdokters van de WAO, zondag 28 januari om 22.15 uur bij de VARA/NPS op Nederland 3.

Protest bij UWV-artsen
UWV-artsen dreigden het afgelopen jaar met stakingen. Uit protest tegen het strenge beleid van de leiding van het UWV, kwamen artsen massaal in verzet en hebben ze zich onderling georganiseerd. Door de strenge normen worden mensen die niet in staat zijn om te werken toch goedgekeurd, zegt verzekeringsarts P. Teunissen in de ZEMBLA-aflevering ‘Wonderdokters van de WAO’.

Teunissen mobiliseerde begin 2006 zo’n 240 artsen binnen het UWV om een vuist te maken naar de leiding. In de notulen van een actiebijeenkomst staat dat ‘er sprake is van een ernstige vertrouwenscrisis tussen het (top)management en de werkvloer, in ieder geval met de artsen’.

De artsen zien waar hun herkeuringen toe leiden en tijdens de bijeenkomst uiten ze hun onvrede: ‘We worden niet serieus genomen omdat we altijd zo netjes en vriendelijk zijn en de organisatie en uitkeringen maar draaiende proberen te houden. Ooit moeten we een grens trekken, anders blijft men met ons sollen. De maat is nu vol en we zijn nu actiebereid.’

Schrijnende voorbeelden
In ‘Wonderdokters van de WAO’ wordt ook aandacht besteed aan een aantal schrijnende voorbeelden van WAO’ers en hun herkeuring.

Eén van hen is Ben de Krosse uit Nieuwegein. Na 18 jaar op de tram kreeg hij last van een vernauwing aan zijn nekwervels en kwam hij in de WAO. In 2005 werd hij herkeurd en kon hij volgens de artsen van het UWV weer voor 100% aan het werk.

Ondanks het feit dat hij slecht kan lopen, werd hij geschikt verklaard voor werk als gastheer, verpleegkundige en machinebankwerker. Maar aan het werk komt hij niet. Werkgevers zitten niet op voormalige WAO’ers te wachten. En ondanks de vele miljoenen die minister De Geus beschikbaar heeft gesteld voor reïntegratie blijven de resultaten achter.