Ik schreef al eerder over de generositeit van de huidige regering voor zover het gaat om de koopkrachtverbetering van de zwakkere groepen in onze samenleving. Bijstandsgerechtigden kregen er eerder al circa 14 euro netto per maand bij. Nou, daar kun je niet een potje maar wel een POT van breken. En nu pakt het kabinet weer uit. Nabestaanden worden royaal gecompenseerd voor de gestegen kosten. Zij krijgen er liefst bruto 9,66 euro per maand bij. Dat is netto nog geen 5 euro. Ik zou die wintersportvakantie maar vast boeken, want hier word je vrolijk van.
Het aloude prestatieloon – loon naar werken of in ieder geval naar prestatie en resultaat – lijkt weer helemaal terug te zijn van weggeweest. Alleen wordt het tegenwoordig heel deftig ‘individuele beloning’, maar het principe blijft natuurlijk gewoon hetzelfde. Het fenomeen vindt vooral plaats in de sales. Als accountmanagers hun ‘targets’ halen (lees: hun opgedragen omzetten binnenhalen) dan krijgen ze alsnog het stuk salaris waar ze eigenlijk al recht op hadden maar wat hen onthouden was in de primaire arbeidsvoorwaarden. Ford wist dat al met de invoering van de lopende band en het instellen van de stuksbeloning.
Bijna de helft van de ondernemingsraden komt niet op voor de toekomst van oudere werknemers. Dat blijkt uit een onderzoek dat de werkgroep GrijsWerkt vandaag heeft gepubliceerd. De raden zijn absoluut niet bezig om het onderwerp leeftijd en leeftijdsbewust ondernemen op de agenda te zetten, volgens de werkgroep die is ingesteld door het ministerie van Sociale Zaken.
Op dit moment loopt 1 op de 7 werkenden met het idee rond om als freelancer te gaan werken, blijkt uit onderzoek. Dit komt overeen met ruim 1 miljoen werknemers. Door de aantrekkende economie zullen weer meer werknemers de overstap naar een bestaan als zelfstandige overwegen. Vooral onder hoog opgeleide, ervaren mensen in beroepen waar te weinig werknemers beschikbaar zijn, zoals ICT en management, blijkt vaker de behoefte te bestaan om ‘voor jezelf te beginnen’.
Gisteren een gesprek gehad met één van de drukkers die in aanmerking komen om ‘ons’ blad te gaan drukken. We hebben offerte aangevraagd bij de huidige drukker, bij de vorige drukker (die bijna anderhalf jaar geleden de drukorder kwijtraakte omdat mijn werkgever hen schrapte als ‘preffered supplier’) en bij een derde. ’t Is best een grote order hoor: 5900 magazines met een gemiddelde omvang van 80 pagina’s: dan heb je het toch over 50 à 60 duizend euro op jaarbasis. De drukker waar we gisteren waren is zo enthousiast dat zij aanboden om ook onze huisvesting te regelen…
(afbeelding: marktenhandel.nl, onze website)
Een keer een persoonlijk bericht moet kunnen. Uw redacteur houdt dit blog bij maar is natuurlijk meer dan ‘de blogger’. Daarnaast ben ik in de eerste plaats ‘vriend van’ sinds 30 jaar van de liefste (en mooiste vrouw) ter wereld, daarna ‘vader van (drie dochters’), ‘werknemer’ en… ‘arbeidsongeschikt’. Die arbeidsongeschiktheid valt mee – afhankelijk van hoe je het bekijkt. Door cervicale problemen (beschadiging aan mijn ruggenmerg door een nekwervelvernauwing) leid ik aan een ‘incompleet dwarslaesie beeld’ zoals de revalidatie arts dat omschrijft. Dat betekent in de praktijk dat ik met krukken loop, gauw moe ben en veel minder kan dan vroeger. Maar…
Lees verder
Sinds de wijziging in de Bijstandwet, waarbij gemeenten direct voordeel hebben door het aantal mensen met een uitkering te beperken, zijn er al veel manieren bedacht om dat te bereiken. Bekend zijn de extra controles op fraude – bijvoorbeeld door onaangekondigde huisbezoeken – en het uitbreiden van het aantal sociaal rechercheurs. Betrekkelijk nieuw is het vragen van een tegenprestatie van de bijstandsgerechtigden in de vorm van onbetaalde arbeid, zoals bij de sociale werkvoorziening. Uit onderzoek blijkt dat deze methode aan populariteit wint bij gemeenten.
Psychische klachten zijn nog steeds de belangrijkste reden voor afkeuring. Van alle arbeidsongeschikte vrouwen is liefst 41% afgekeurd wegens psychische problemen. Bij de mannen is dat 35%. Helaas vermeldt het artikel op personeelsnet.nl niet om welke psychische klachten het dan gaat en hoe de mate van arbeidsongeschiktheid wordt vastgesteld. Een dwarslaesie is vrij objectiveerbaar, psychische klachten zijn dat veel minder. Ik bedoel, het zal toch niet alleen maar gaan om mensen die volstrekt psychotisch in een gesloten inrichting zitten?
Bij rouw wordt vaak het eerst gedacht aan het verdriet bij verlies van een dierbare. Maar rouw – zo blijkt uit onderzoek – kan ook optreden bij het verlies van gezondheid. Ziekte of ongeval, het verliezen van een ‘gezond’ leven, waar je in principe alles kon wat je wilde, kan wel degelijk tot een rouwproces leiden, al is dat alles behalve geaccepteerd. Oké, je maakt een nare periode mee, maar na korte of iets langere periode moet het over zijn. ‘Het leven gaat door’, ‘tel je zegeningen’ en meer van dergelijke dooddoeners, maken duidelijk dat het mooi geweest is.
Naar aanleiding van het bericht over het afnemende vertrouwen van werknemers in arbo-diensten, kreeg ik een mail van een werknemer die het wel heel erg slecht getroffen heeft met de arbodienst van zijn werkgever. De man is zo’n week of 5, 6 geleden, getroffen door ‘acute RSI’ (hij werkt de hele dag op een computer). In eerste instantie heeft hij zich ziek gemeld en heeft ie het rustig aan gedaan. Fysiotherapie helpt wat, en het (tijdelijk) wegvallen de werkstress deed hem ook goed. Maar toen kwam de eerste oproep van de bedrijfsarts. Luister en huiver…
Recente Reacties